Olmasın sabah yine
Tersine dönerken zaman,
Aynı şehirde, yine aynı mekan,
Şimdi uzandığım balkonda,
Ne umut var, ne de hayalden arta kalan.
Yine uzanır bakardım gökyüzüne,
Karanlığın içindeki bulutlar sanki pembe.
Bir ip sarkar, çekerdi beni gökyüzüne,
Oynaşırdım yıldızlarla,
Geceler umudumdu aydınlanan yüreğimde.
Yine aynı yerdeyim, yine karanlık gece,
Ne bulutlar pembe,
Ne de yıldızlar çıkmış gökyüzüne.
Kuruyan düşlerimde bütün hayallerim,
Kapanan gözlerimde, olmasın sabah yine.
Faik; 29.07.10 Mersin
|